این عجیب ترین اتفاقی بود كخ مي توانست بيفتد.مردم تنها به يك دليل توكيو بدون توقف را به صدز جدول فروش سالانه رساندند و آن هم بي اغراق يك شخص بود:مهران مديري.

مهران مديري،بازيگر و كارگردان مجموعه هاي طنز تلويزيوني،در مقياس هاي تلويزيون ايران به نوعي يك مؤلف محسوب مي شود و حضور بي رقيبش در اين جايگاه در دوره اي بيش از يك دهه سبب شده تا مخاطب خاص و عام او را ببيند و ستايش كند يا مورد نقد قرار دهد.در هر حال، ديدن كار هاي مديري يك الزام محسوب مي شود و همين او را تا اين حد در كانون توجه قرار مي دهد.در سالي هم كه توكيو بدون توقف به نمايش در آمد،شرايط به همين شكل بود، هر چند كه بستر هاي لازم هم از قبل فراهم به نظر مي رسيد.سينماي ايران بعد از تب سينماي سياسي اجتماعي چهار سال نخست رياست جمهوري سيد محمد خاتمي،به نوعي رخوت رسيد و اقبال مردم نسبت به كمدي هايي كه به روي پرده مي رفت،در كنار فضاي بازتر حاصل از جريان قبل،سبب شد تا سينماي كمدي باز تر -و حتي در مواقعي مبتذل-طلايه دار مسير شود.اين سينماي كمدي در شكل بهترش كمدي هاي صحرا فيلم را داشت كه مغز متفكرش ايرج تهماسب بود و خيلي زود اين نوع كمدي بكوب بكوب جاي خودش را ميان مخاطب و منتقد بخ عنوان سبك نمونه اي باز كرد.در شكل مبتذل هم كار با حضور بازيگران مجموعه هاي طنز تلويزيوني و بهره گيري از شهرت آن ها پيش مي رفت و نويسنده و كارگردان از به كار بردن شنيع ترين شوخي ها رو گردان نبودند.

فيلمي كه نام سعيد عالم زاده را به عنوان كارگردان به روي خود داشت و در واقع متعلق به مهران مديري بود،در خط ميان اين دو جريان و در همان بستر تضمين شده حركت كرد.از يك طرف جنس قصه و حتي انتخاب بازيگران -حضور چهره هايي مثل حسن شكوهي و پانته آ بهرام-به نوعي يادآور كمدي هاي صحرا فيلم بود و از طرف ديگر حضور خود مديري به عنوان شاخص ترين چهره ي آن آثار تلويزيوني،تضميني را كه فيلم هاي جريان دوم در گيشه داشتند، خود به خود همراه مي آورد.براي همين توكيو بدون توقف نه آنقدر ها فحش خورد و مورد طعنه هاي منتقدين قرار گرفت و نه از سوي آن ها جدي گرفته مي شد.آدم هاي زيادي بودند كه مي خواستند درباره ي آنچه به روي پرده رفته حرف بزنند ولي در واقع فيلم آنقدر معمولي و خنثي و آن قدر ها جدا از فضا و مسير سينماي ايران به نظر مي رسيد كه كسي حوصله ي جدي گرفتنش را نداشت و نمايشش كه بي صدا شروع شده بود،در سكوت و بدون حاشيه ادامه پيدا كرد و به پايان رسيد.

و در پايان سال وقتي ارقام فروش كنار هم گذاشته شد تازه خيلي ها يادشان افتاد كه دز طول سال هيچ فيلمي نبوده كه از رقم فروش توكيو بدون توقف عبور كند.و به همين سادگي،يك فيلم تنها به دليل حضور مهران مديري و شوخي هاي سابقآ ممنوع و قرار گرفتن در بستري مناسب،پرفروشترين فيلم سال شد.مديري هم با اين كه مي توانست از اين موقعيت استفاده كند ترجيح داد جايگام مستحكمي را كه در تلويزيون داشت از دست ندهد و از سينما دور شد.

منبع:هفته نامه ي فيلم


 

نوشته شده توسط شراره در سه شنبه سی ام مرداد 1386 ساعت 17:9 موضوع | لینک ثابت